Galadriela

                                                                        "Jednak biały pierścień miał nad Galadrielą władzę wielką i nieprzewidzianą,
                                                                                                  obudził bowiem jej utajoną tęsknotę za morzem i pragnienie powrotu na Zachód,
                                                                                        tak że jej miłość do Śródziemia przygasła(...) Tęsknota za morzem ogarnęła
                                                                                                        Galadrielę tak mocno, że postanowiła opuścić Lorinand i przenieść się na wybrzeże."
                                                                        J.R.R Tolkien, Niedokończone Opowieści



Brzeg morza zachód słońca ubiera w długie cienie
już traw smukłe łodygi ciemność kołysze miękko.
Białe mewy szybują na wieczoru westchnieniu,
smutek dmie w wydmy konchę minionych dni piosenką.
Są dźwięki, których stare nie pamiętają drzewa,
z dalekich wspomnień płyną w szeleście drzew świetlistych,
a wtedy pod powieką ogromna łza dojrzewa
i trzepot rzęs rozdzwania nutą żalu przejrzystą.
Wietrze - wołałam łkając- zabierz mi sny srebrno-złote,
w jesienny liść mnie zamień, unieś w bezczasu ciszę,
gdzie kres wędrówki czeka tych, co z Eä związani,
gdzie echa szumu morza już więcej nie usłyszę...
Wodo - szeptałam- wodo, twój rytm we mnie jak lament
za tymi, co odeszli w odległych gwiazd milczenie...

Lecz skargi nie przenikną ścian gór, zamknięte bramy
Na powrót jest za późno, za wcześnie na nadzieję...