Pieśń Laiquendi


Ile jeszcze zdeptam ścieżek?
Ile mostów przebyć zdołam?
Ile razy w pustą przestrzeń
imię Elbereth zawołam?
Gdzie ukryto Prostą Drogę?
Co jak w niebo leci strzała
poprowadzi moje serce
i odnajdę wreszcie Aman...


Minął czas zielonych lasów
pnie zrąbane patrzą w bezkres
jeszcze tylko kroplą deszczu
płacze za nimi me serce...
Tylko kiedy przymknę oczy,
błądząc na ścieżkach marzenia,
szum Gelionu mi pozwala
ocaleć od zapomnienia...


Wciąż czekamy, w mroku gwiazdy
są jedyną nam nadzieją.
My, wśród lasów zagubieni
My, którym gorzknieje ziemia
żal i pamięć dźwięczą głucho
niby wiatr na skalnych szczytach,
kto pamięta jeszcze elfy
kogo o drogę zapytać?...