Rozmiar tekstu:
11 px  12 px
14 px




    W życiu wielu z nas przychodzi taki czas, że zaczynamy myśleć o uszyciu śródziemnego stroju. Nie każdego jednak stać na usługi krawca/krawcowej, nie każdy ma również kogoś z rodziny lub znajomego, kto mógłby wyświadczyć dla nas przysługę uszycia stroju. Dlatego chciałabym pokazać, że szycie nie jest tak straszne jak się wydaje i wykonanie ubioru jest w zasięgu każdego.

Tindómiel




    Oczywiście przydatna będzie maszyna do szycia, jednak nie jest ona konieczna. Zszywać kawałki materiału można również ręcznie. Jest to mozolna praca, ale daje o wiele więcej satysfakcji oraz zbliża nas sposobem pracy do śródziemnych krawców. Potrzebujemy dobrych nożyczek, igły oraz nici w kolorze zbliżonym do materiału, z którego będziemy szyć, miary krawieckiej, mydła krawieckiego lub kredy (ew. nawet ołówek się nada).

     Jeśli już wiemy, co chcemy uszyć, pierwszą rzeczą jaką robimy przed rozpoczęciem pracy jest pobranie miary.




1. Wzrost -należy mierzyć bez butów, od czubka głowy do podłogi.
2. Szerokość pleców - należy mierzyć w poziomie na plecach, najlepiej gdy zrobi to druga osoba,
3. Obwód biustu / obwód klatki piersiowej - należy mierzyć w poziomie wokół ciała w najszerszym obwodzie biustu.
4. Obwód pod biustem - należy mierzyć w poziomie wokół ciała u nasady biustu.
5. Obwód talii / pasa - należy mierzyć luźno wokół talii.
6. Obwód bioder - należy mierzyć w poziomie wokół pośladków w najszerszym miejscu.
7. Długość boczna - należy mierzyć od talii przez udo do podłogi.
8. Długość ręki - należy mierzyć na lekko zgiętej ręce, po zewnętrznej krawędzi.
9. Obwód uda - należy mierzyć w najgrubszym miejscu.

    Oczywiście, to który wymiar jest nam potrzebny zależy od tego co konkretnie szyjemy. Gdy mamy zdjęte już nasze wymiary, możemy przystąpić do dzieła. Na początek coś łatwego.


PROSTA TUNIKA BEZ RĘKAWÓW


    Materiał równo rozkładamy na płaskiej powierzchni tak by nie było fałd i zgrubień. Za pomocą kredy lub mydła krawieckiego rysujemy na materiale prostokąt o wymiarach jak na poniższym rysunku.




Gdzie:

a - szerokość tuniki (wg szerokości naszych pleców) + ok. 2cm na szew,
b - długość tuniki ( mierzona od naszego barku do miejsca, gdzie tunika ma się kończyć) + ok. 2 cm na podwinięcie na dole.

     Należy pamiętać o tym, aby do naszych wymiarów dodać parę centymetrów zapasu, nie tylko na szwy, ale też jeśli nie chcemy by nasz strój był zbyt obcisły. Jeśli tunika okaże się za szeroka zawsze można ją zwęzić, poszerzyć jest już znacznie trudniej.
     Rysując wykrój mamy dwie możliwości. Możemy narysować jeden duży prostokąt, którego dłuższy bok to podwójna długość naszej tuniki i na środku wyciąć otwór na głowę lub dwa mniejsze prostokąty, które później zszyjemy ze sobą, również pamiętając o otworze na głowę. Gdy mamy gotowy wykrój przystępujemy do jego wycięcia.
     Jeśli postąpiliśmy wg drugiego wariantu, wycięte prostokąty zszywamy ze sobą jak pokazano na rysunku (miejsce szwu zaznaczone zielonymi X).



     Po zabezpieczeniu krawędzi materiału przed snuciem się, tunika wg obu wariantów jest w zasadzie gotowa. Nosi się ją przepasaną pasem. Boki mogą być również zszyte z sobą, w tym celu należy zostawić otwory na ręce oraz rozcięcie na dole, by tunika nie krępowała ruchów podczas chodzenia. Strój wg tego wzoru może nam również służyć jako fartuch zakładany na suknię.
     Inne wykorzystanie zależy tylko od naszej fantazji.


KOSZULA

    To co ciału najbliższe, czyli koszula. Bazą będzie wzór bardzo podobny do wyżej opisanej tuniki. Prostokąty, jakie będziemy wycinać z materiału, będą trochę krótsze, gdyż zazwyczaj koszula kończy się w okolicy bioder. Więc schematyczny wykrój będzie wyglądał następująco:




    Gdzie:
a - szerokość koszuli,
b - długość koszuli,
c - długość rękawa,
d - szerokość rękawa u nasady.
    Do naszych wymiarów należy dodać parę centymetrów, by koszula nie była zbyt ciasna oraz ok. 2 cm zapasu na szwy i podwinięcie na dole.
    Rękawy mogą być zwężające się ku dołowi (jak na rysunku), mogą być proste (wtedy rysujemy prostokąt) lub rozszerzane.
    Jeśli nie jesteśmy pewni właściwej szerokości rękawa możemy zmierzyć rękaw w T-shircie. Pamiętać należy o tym, że mierząc złożony na pół rękaw jego szerokość trzeba pomnożyć przez 2, tak aby uzyskać interesujący nas wymiar.
    W tym typie koszuli, dla wygody noszenia, dobrze jest wszyć małe kwadraty (ok. 10-15cm) między rękawem a korpusem. Dzięki temu koszula nie będzie nas uwierała pod pachami.


TUNIKA Z RĘKAWAMI

    Tunikę z rękawami szyje się w podobny sposób jak koszulę, więc jej wykrój będzie bardzo zbliżony.



     Gdzie:
a - szerokość tuniki,
b - długość tuniki,
c - długość rękawa,
d - szerokość rękawa u nasady.
    Dla wygody podczas chodzenia można wszyć kliny, czyli wycięte z materiału trójkąty (na rysunku zaznaczone kolorem zielonym). Ilość klinów zależy od tego jak szeroką na dole chcemy uzyskać tunikę. Możemy je wszyć po bokach, jak również z przodu i tyłu, wcześniej rozcinając materiał pośrodku (czerwona przerywana linia na rysunku).
    Przy przenoszeniu naszych wymiarów na materiał trzeba pamiętać o dodaniu kilku centymetrów oraz ok. 2 cm na szwy i podwinięcie materiału.
    Jeśli natomiast nie chcemy bawić się w wycinanie i doszywanie klinów możemy od razu wykroić tunikę rozszerzającą się ku dołowi. Wtedy jej krój będzie następujący:



     Posługując się tym wykrojem można również uszyć giezło lub suknię. Przy tak długich szatach trzeba zwrócić uwagę na to, by dolna krawędź wycinanego kawałka miała przynajmniej 1m długości. W przeciwnym razie może przeszkadzać w chodzeniu.


SPODNIE

    Mamy już górę stroju, więc pora na dół. Spodnie wykonuje się z czterech kawałków, których krój pokazano poniżej. Każdy kawałek z rysunku wycięty musi być dwa razy.

    W zależności od tego jakie chcemy spodnie, nogawki mogą być szersze lub węższe. Na rysunku:

a - szerokość w pasie, podzielona na 4 (mamy 4 części),
b - grubość uda podzielona na 2,
c - długość spodni.

    Pamiętać należy o dodaniu ok. 2cm na zszycie.

    Jeśli nie potrafimy sami narysować wykroju możemy zrobić obrys spodni, w których chodzimy.




    Zapięcie spodni można zrobić na dwa sposoby:

1. wszywając gumkę, wtedy miara pasa musi być większa. U góry robimy tunel i wciągamy gumę do środka,

2. na zamek i guzik, wtedy z przodu wszywamy zamek oraz w górnej części doszywamy pasek materiału o długości odpowiadającej obwodowi spodni i szerokości ok. 4 cm. Na jednym końcu paska robimy dziurkę, a na drugim naszywamy guzik.

    Najpierw zszywamy tylnią i przednią część za zewnętrzne boki (pomarańczowe X). Następnie zszywamy obie tylnie części u góry (czerwone X). W zależności od tego czy robimy w pasie gumę czy zamek, zszywamy także górę przodu. Teraz wewnętrzne krawędzie nogawek zszywamy ze sobą (niebieskie X). Jeśli spodnie mają być z zamkiem to wszywamy zamek i wykańczamy spód nogawek.


SUKNIA

    Pora na strój iście kobiecy. Wykrojów i sposobów szycia sukien jest bardzo wiele. Przedstawię tutaj dwa, wg mnie najprostsze i najmniej pracochłonne.
    Najłatwiej jest uszyć suknię wykrawając dwie części. Przód i tył. Wtedy wykrój wygląda następująco:




     Gdzie:

a - szerokość w biuście,
b - szerokość w pasie,
c - odległość pomiędzy miejscami gdzie mierzyliśmy obwód biustu i pasa,
d - odległość od szczytu ramienia do miejsca gdzie mierzyliśmy obwód w biuście,
e - długość sukni od pasa,
f - szerokość na dole.

    Do naszych wymiarów należy dodać parę centymetrów zapasu oraz ok. 2 cm na szwy.Aby wygodnie się nam chodziło szerokość na dole przodu i tyłu musi mieć przynajmniej 1 m.
    Suknia uszyta w ten sposób musi być trochę luźniejsza, by można było założyć ją przez głowę. Aby lepiej się układała, szerokość można regulować za pomocą tasiemek przyszytych po bokach, które wiąże się z tyłu lub zrobić niewielkie zaszewki.
    Jeśli chcemy mieć suknię bardziej dopasowaną możemy na plecach zrobić wiązanie lub wszyć zamek. Wtedy tył kroimy z dwóch części, a wymiary przedstawiają się następująco:

a - połowa szerokości w biuście,
b - połowa szerokości w pasie,
c - odległość pomiędzy miejscami gdzie mierzyliśmy obwód biustu i pasa,
d - odległość od szczytu ramienia do miejsca gdzie mierzyliśmy obwód w biuście,
e - długość sukni od pasa.




     Możemy z tyłu lub po bokach wszyć kliny, wtedy dół sukni stanie się szerszy, będzie się również lepiej układać. Natomiast jeśli chcemy mieć suknię z trenem należy wykrój tyłu wydłużyć o długość planowanego trenu i zakończyć łukiem.




     Na rysunku:
a - poziom do którego sięga przód,
b - długość trenu.

     Drugim sposobem jest uszycie sukni odcinanej w pasie. Jeśli chcemy mieć suknię z trenem postępujemy tak jak opisano wyżej. Podobnie jest w przypadku sukni zapinanej na plecach. Wtedy wykrój tyłu należy podzielić na pół, w rezultacie czego otrzymamy cztery kawałki do zszycia. Poniżej przedstawiam schematyczny krój dla tego typu sukni.



     Gdzie:

a - szerokość w biuście,
b - szerokość w pasie,
c - odległość pomiędzy miejscami gdzie mierzyliśmy obwód biustu i pasa,
d - odległość od szczytu ramienia do miejsca gdzie mierzyliśmy obwód w biuście,
e - długość szpica od pasa, f - długość spodu sukni od pasa.

    Pamiętać należy o zapasie kilku centymetrów m.in. na szwy i wykończenie dołu.
     Krój ten jest wygodny, gdy chcemy mieć suknię z rozcięciem na dole. Wtedy spodnią część dołu szyjemy z jednego kawałka materiału i na to nakładamy wierzch uszyty z dwóch kawałków.
     Teraz pora na omówienie rękawów. Pomysłów na nie jest bardzo wiele. Przedstawię tylko niektóre rozwiązania.
     Podobnie jak w przypadku korpusu sukni, rękawy mogą być w całości z jednego kawałka lub odcinane, zazwyczaj tuż nad zgięciem ręki w łokciu. Wykrój góry rękawa w obu przypadkach jest taki sam, po prostu rękaw odcinany robimy krótszy.



     Gdzie:

a - obwód ręki poniżej pachy,
b - długość,
c - szerokość rękawa przy nadgarstku.

Rękaw należy zrobić trochę luźniejszy i dodać ok. 2 cm na szwy.

     Na rysunku przedstawiono rękaw zwężający się, jednak równie dobrze można zrobić prosty czy rozszerzający się.
     Najlepiej jest wykrajać rękaw po wykrojeniu korpusu sukni. Składając materiał na pół odrysowujemy górę od wycięcia, w które ma być wszyty rękaw dodając ok. 2 cm zapasu.
     Jeśli robimy odcinany rękaw przydatne będą przedstawione na rysunku poniżej przykładowe kształty dolnej części. Takie kształty otrzymamy po złożeniu wyciętego rękawa na pół - warto o tym pamiętać.



    To jak będzie ostatecznie wyglądał nasz strój zależy od naszej wyobraźni. Pokazane tutaj wykroje mogą być modyfikowane tak by uzyskać efekt jaki zaplanowaliśmy. Dla pań istotna może być informacja, że używając wykroju sukni mogą również uszyć dla siebie tunikę lub koszulę, które będą przylegać do ich figury.
     Warto przyozdobić ubrania haftami lub tasiemkami, by nabrały bardziej indywidualnego charakteru.

     Na koniec nie pozostaje mi nic innego jak życzyć owocnej pracy.


     Kilka wybranych zdjęć moich strojów:

 
   



© Autor: Katarzyna Nowicka 'Tindómiel'

Powrót

Ten artykuł był czytany 4381 razy.