Rozmiar tekstu:
11 px  12 px
14 px





    

The History of Middle-earth tom IX

Nifrodel



     Zakończenie historii o Pierścieniu i koniec Trzeciej Ery stanowi część pierwszą dziewiątego tomu The History of Middle-earth, zatytułowanego Sauron Defeated. Znajdziemy w nim między innymi rękopisy Tolkiena opisujące wędrówkę Sama i Froda po Mordorze, notatki o wieży Cirith Ungol. Kolejne rozdziały prowadzą do zupełnie innego epilogu niż ten, który przyzwyczailiśmy się czytać, wzdychając wraz z Samem "ano wróciłem". W alternatywnej wersji Sam odpowiada na pytania swoich dzieci, długo po tym, jak Bilbo i Frodo odpłynęli z Szarych Przystani. W jednym z wariantów tekstu, Sam odczytuje im także list od Elessara Telecontara, Króla Gondoru i Arnoru, napisany całkowicie w sindarinie. Król wyraża w nim pragnienie ujrzenia Sama oraz jego żony i dzieci. Wiele ciekawostek można znaleźć w samym kulminacyjnym momencie Władcy Pierścieni, na Górze Przeznaczenia. Dość powiedzieć, że początkowo w Komorze Ognia miały się pojawić Nazgule, a Sam miał popchnąć Golluma w ogień. Frodo nie chce wrzucić Pierścienia do Szczelin Zagłady ponieważ słyszy głęboki głos, który oferuje mu życie w pokoju i udział w Wielkiej Mocy, jeśli tylko wróci do Barad-dur. W rozdziale Porządki w Shire postać Sharheya zastępuje pół ork, pół człowiek, sam zaś Frodo wyrasta na wielkiego przywódcę, honorowanego przez Hobbitów, eliminującego licznych wrogów i oczyszczającego Shire z rzezimieszków. bardzo daleki jest ten bohaterski wizerunek od Froda humanitarnego i mądrego przeżytym cierpieniem, którego znamy z wersji ostatecznej. Moim zamiarem nie jest jednak zdradzanie wszystkich pikantnych szczegółów wcześniejszych wersji Władcy Pierścieni. Dlatego wszystkich zaciekawionych odrzuconymi papierkami pisarza, nie bojących się, iż owe "smaczki" popsują im "najlepszą wersję wydarzeń", zachęcam do sięgnięcia po Sauron Defeated.
     Na różnorodnych wersjach fabuły Władcy Pierścieni nie kończy się lektura dziewiątego tomu. Drugą część stanowią Notion Club Papers, "Zapiski Klubu Mniemań" porzucone przez Tolkiena, gdy niechętnie powrócił do kończenia Władcy Pierścieni. Część pierwsza jest swoistym odtworzeniem rozmów Inklingów w Oksfordzie z lat 1945-1946, przedstawionych w formie sprawozdania a właściwie protokołu około stu wieczornych rozmów z ubiegłego stulecia, odnalezionych przez Howarda Greena w roku 2012. Tolkien początkowo żartobliwie chciał powiązać fikcyjnych bohaterów z realnymi przyjaciółmi z klubu Inklingów, ale potem odorzucił ten pomysł. Nie stroni jednak od dość wyraźnych aluzji wobec C.S. Lewisa. Sam zaś tekst kipi od drobnych żartów i podtekstów, które dziś są trudno uchwytne dla kogoś, kto nie zna dobrze charakterystyk poszczególnych członków klubu zawartych w książce Inklingowie pióra Humpreya Carpentera. Rozmowy, które są treścią opowiadania dotyczą pojazdu lub maszyny służącej do poruszania się w przestrzeni międzyplanetarnej, "snów o rzeczywistości" i doświadczeń podróżowania w czasie podczas snu. Głównym bohaterem jest powieściopisarz i profesor filologii urgofińskiej Michael George Ramer, oraz Alwin Arundel Lowdham, germanista specjalizujący się w językoznawstwie porównawczym, anglosaskim oraz islandzkim. Do tych tekstów Tolkien nigdy już później nie wrócił, zbyt zaabsorbowany pracą nad legendami Dawnych Dni. Można jednak zauważyć, że to własnie te teksty mogą być źródłem koncepcji "Upadku Numenoru", która wiele lat później stała się głównym elementem Akallabêth.
     Blisko związana z Notion Club Papers jest trzecia część Sauron Defeated, zatytułowana The Drowing of Anadune, na którą składają się cztery wersje Upadku Numenoru oraz szkic wyjaśniający teologię tolkienowskiego świata. Jednym z ważniejszych znajdujących się tam dodatków jest szkic o języku adunaickim, zawierający zarys jego historii i dróg rozwoju oraz możliwych wpływów gramatyki innych języków.
     Siódmy tom, podobnie jak trzy poprzednie będzie doskonałym materiałem dla tych, którzy lubią brudnopisy pisarzy, chcą się również więcej dowiedzieć i tajemnicach ich warsztatu. Niewątpliwie Sauron Defeated jest kopalnią informacji o dość nieznanym języku Númenorian, a także ciekawym przewodnikiem po pomysłach prozatorskich i zainteresowaniach filologicznych profesora Tolkiena.

© Autor: Anna Adamczyk-Śliwińska 'Nifrodel'

Powrót

Ten artykuł był czytany 513 razy.